Egipt - INFORMACJE PRAKTYCZNE

Przewodnik Egipt
Last Minute Egipt

Egipt - informacje praktyczne


Klimat:

Prawie cały Egipt, poza strefą Morza Śródziemnego leży w strefie klimatu zwrotnikowego, pustynnego, odznaczającego się dużymi różnicami temperatur miesięcznych i dobowych oraz niewielkimi opadami (30 mm rocznie). Najwyższe temperatury występują w lipcu, najniższe zaś w styczniu. Jedynie pas wzdłuż wybrzeża Morza Śródziemnego ma klimat śródziemnomorski odznaczający się łagodnymi, wilgotnymi zimami i upalnymi i suchymi latami.

Egipt najlepiej jest zwiedzać wiosną i jesienią, kiedy temperatury maksymalne wynoszą 30 °C. Na północy kraju (Aleksandria i północne wybrzeże) występują deszcze, zaś południe kraju jest pozbawione opadów. W delcie Nilu występuje klimat wilgotny, w kurortach nadmorskich np. Hurghadzie wieje morska bryza.


Temperatury:

miesiąc	I	II	III	IV	V	VI	VII	VIII	IX	X	XI	XII
dzień - temperatura w °C	21	22	24	27	30	32	33	33	32	29	26	22
noc - temperatura w °C	11	11	14	17	18	21	22	22	21	18	14	11
woda - temperatura w °C	22	21	22	23	26	29	31	30	26	26	25	24
godziny słońca w ciągu dnia	8	8	9	10	11	13	12	12	11	10	9	8
dni deszczowe w miesiącu	0	0	0	3	0	0	0	0	0	0	0	1

Waluta:

W Egipcie obowiązującą walutą jest funt egipski, który dzieli się na 100 piastrów. Do kraju można wwieźć wszystkie waluty wymienialne. Wymianę walut można dokonać w bankach zlokalizowanych w głównych miejscowościach turystycznych oraz w hotelach, gdzie najlepiej wymieniać dolary i euro. W niektórych hotelach można też otrzymać gotówkę za okazaniem karty kredytowej.


Karty kredytowe:

Wszystkie hotele honorują przy rozliczeniu końcowym powszechnie używane, międzynarodowe karty kredytowe.
Jeżeli bank w Państwa hotelu nie akceptuje kart kredytowych, w Downtown jest kilka bankomatów, w których przy użyciu kodu PIN można dokonać wypłaty gotówki.


Dokumenty i wiza:

Przed wyjazdem paszport musi być ważny minimum 6 miesięcy od daty przyjazdu. Wiza jest obowiązkowa kupuje się ją na lotnisku w cenie 15 USD, za wyjątkiem Synaju gdzie otrzymuje się pieczątkę SINAI ONLY (jeśli nie opuszcza się półwyspu).


Przepisy celne:

Przy wjeździe do Egiptu limit wolnocłowy obejmuje 1L alkoholu, 1L perfum, 200 papierosów i 25 cygar. Ponad to w przeciągu następnych 30 dni można dodatkowo kupić 3L alkoholu (w Aleksandrii 4L) i wiele innych artykułów wolnocłowych.

Całość wartości wwożonych lub wywożonych z kraju artykułów nie może przekroczyć 1000 funtów egipskich. Jeśli chodzi o wywożenie obcej waluty nie ma ograniczeń.

Zdarza się, iż podróżni przy wjeździe otrzymują formularz deklaracji celnej typu D, w których zobowiązani są wymienić przywożone artykuły jednak zdarza się to wyjątkowo rzadko. Turyści często proszeni są o zadeklarowanie swoich kamer wideo, na które niekiedy nakłada się wygórowany „podatek importowy”.
Do Egiptu nie wolno przewozić (lub też przewóz jest ograniczony): książek, publikacji, filmów wideo, nagrań i innych materiałów, które rząd egipski uznaje za zagrożenie dla kraju lub też niedostosowane do wymagań interesu publicznego


Czas:

Do czasu uniwersalnego GMT należy dodać 2 godziny, na korzyść Egiptu. W lecie obowiązuje czas letni, wprowadzany od 1 maja do 30 września.


Zdrowie i szczepienia:

Przed wyjazdem zaleca się kupno apteczki z najpotrzebniejszymi medykamentami. Należy szczególnie pamiętać o zapakowaniu bandaży, plastrów, wodzie utlenionej, lekach przeciwbólowych, lekach na niestrawność oraz środkach przeciwdziałającym oparzeniom słonecznym.
Szczepienia nie są wymagane. Można zaszczepić się przeciwko żółtaczce typu A i B, zapaleniu opon mózgowych, tyfusowi.
W Egipcie zabronione jest głaskanie psów i kotów ze względu na ryzyko zarażenia się wścieklizną.


Komunikacja:

Z niemal każdego hotelu do centrum miasta kursują bezpłatne hotelowe minibusy.


Taksówka wieloosobowa:

Najbardziej popularnym środkiem lokomocji w Egipcie są taksówki wieloosobowe. Są to najczęściej mikrobusy, kursujące pomiędzy różnymi dzielnicami miasta. Nie mają one stałego rozkładu jazdy.
Podróż taką taksówką to prawdziwe przeżycie. Wystarczy stanąć na skraju ulicy i poczekać, aż zatrzyma się taksówka. Przy wsiadaniu podaje się kierowcy cel podróży, trzymając w pogotowiu odliczone pieniądze za przejazd (ok. 1-2 EGP). Jak zdradza sama nazwa: taksówka wieloosobowa, czasem zdarza się, że przejazd odbywa się okrężną drogą, co może zabrać sporo czasu. W końcu jednak taksówka dowiezie Państwa do celu. Jeżeli jednak zależy Państwu na czasie, powinni Państwo wziąć zwykłą taksówkę (samochód osobowy). Cena przejazdu będzie w takim wypadku wyższa.


Taksówka:

Ważne jest, aby wynegocjować cenę przejazdu jeszcze przed rozpoczęciem podróży. Ceny z większości hoteli na starówkę kształtują się w granicach 15-20 EGP. Opłatę należy uiścić po dojechaniu na miejsce. Postoje taksówek można znaleźć przed większością hoteli oraz w strefach typowo turystycznych, np. w okolicy bazaru.


Autobus:

Autobusy liniowe kursują tylko jako autobusy tranzytowe do Kairu, Luksoru i Assuanu. W sezonie turystycznym większość hoteli utrzymuje autobusy wahadłowe, częściowo nawet bezpłatne. Bliższe informacje na ten temat można uzyskać w recepcji lub u rezydenta.


Wynajem samochodu:

Ze względu na wyjątkowo trudne dla Europejczyków warunki drogowe w Egipcie stanowczo odradzamy wynajem samochodu. W Egipcie nie tylko drogi są w fatalnym stanie, ale również i same pojazdy! Nocą jeździ się tu bez świateł, dając tylko sygnał świetlny na widok nadjeżdżającego z naprzeciwka samochodu. Drogi czteropasmowe traktowane bywają jak ośmiopasmowe, a samochody wyprzedzają się nawzajem mimo ogromnego natężenia ruchu.
Aby wyjechać z miasta, należy zbierać się w punktach kontrolnych. W określonych porach można się tutaj przyłączyć do konwoju. Samodzielnie, tj. bez konwoju, nie wolno poruszać się po drogach. Punkty kontrolne usytuowane są niedaleko El Gouny na północy i ok. 10 minut na południe od Hurghady, w kierunku Safagi.


Połączenie promowe na półwysep Synaj:


2-3 razy w tygodniu pomiędzy Hurghadą a Sharm el Sheik kursuje katamaran. Rejs trwa ok. 1,5 godziny. Bliższych informacji udziela rezydent.


Poczta:

Urząd pocztowy znajduje się w Downtown. Oprócz zwykłych listów i kart pocztowych można tu również nadać przesyłki ekspresowe. Znaczki pocztowe są do kupienia w większości hoteli. Znaczek pocztowy na kartę lub list do Europy kosztuje obecnie 1,25 EGP. Najlepiej oddawać pocztę w recepcji, gdzie zwykle znajduje się regularnie opróżniana skrzynka na listy.



Pomoc lekarska:

W większości kurortów w prawie każdym hotelu jest lekarza (najczęściej posługuje się on językiem angielskim), którego można wezwać o każdej porze dnia i nocy. Koszty konsultacji muszą Państwo opłacić od razu. Jeżeli posiadają Państwo prywatną polisę ubezpieczeniową, można poprosić lekarza o wystawienie szczegółowego rachunku, który po powrocie będzie można przedstawić ubezpieczającemu w celu refundacji kosztów. Również posiadając obowiązkowe ubezpieczenie, powinni Państwo uzyskać od lekarza szczegółowy rachunek.


Przedstawicielstwa dyplomatyczne

Ambasada RP 5,

El Aziz Osman Street, Zamalek, Cairo

tel. (0-0202) 736 74 56, 735 95 83, 735 54 27,fax (0-0202) 735 54 27


Napięcie w sieci:


Wynosi ono 220 V.


Telefony:

W większości hoteli istnieje możliwość telefonowania bezpośrednio z pokoju. Prosimy zwrócić uwagę na ewentualne wskazówki znajdujące się w pokoju. Numer kierunkowy do Polski: 0-048.
Można również zamówić rozmowę za pośrednictwem centrali telefonicznej. Minimalna opłata liczona jest zawsze za trzy minuty rozmowy. Cena jednej minuty rozmowy wynosi ok. 15 EGP. Rozmowy z zewnątrz przełączane są od razu do Państwa pokoju. We wszystkich hotelach istnieje możliwość wysłania faksu. Koszty kształtują się podobnie jak w przypadku rozmowy telefonicznej. Jeżeli Państwo otrzymają faks, zostanie on od razu przekazany do Państwa pokoju.
W Egipcie działa telefonia komórkowa, z której można korzystać, jeżeli operator ma podpisaną umowę roamingową z operatorem egipskim.


Woda pitna:

Prawie wszystkie hotele mają własne urządzenia do odsalania wody morskiej. Woda z kranu nadaje się do mycia zębów, ale nie poleca się jej do picia. W barze hotelowym można kupić wodę pitną w dużych butelkach.


Atrakcje turystyczne:


Kair:

Stolica Egiptu założona w 969 roku obecnie jest głównym ośrodkiem politycznym, kulturalnym i ekonomicznym świata arabskiego. Do najbardziej znanych zabytków miasta należą Cytadela z Meczetem Alabastrowym Mohameda Alego z 1830 roku, bazar Khan El Khalili, meczet Al. Azar oraz Muzeum Egiptu - Tahrir Square posiadające największą na świecie kolekcję eksponatów (120.000 eksponatów) z czasów Faraonów, m. in. skarb Tutenchamona.


Piramidy w Gizie i Sfinks:

Piramidy to niezrównane dzieło architektury starożytnego Egiptu będące grobem faraona i jego żon, miejscem pochówku królów w okresie Starego Państwa i częściowo w okresie Średniego Państwa. Piramidy w Gizie pośród innych wyróżniają się perfekcyjnym kształtem, który to ma wiele znaczeń symbolicznych. Piramida miała pomóc faraonowi, po śmierci, wznieść się ku firmamentowi i dotrzeć do słońca. Najwyższą piramidą Gizy jest Piramida Cheopsa zbudowana na planie kwadratu o boku długości 230 metrów, zajmującej 54 tys. m2 powierzchni. Obecnie na skutek erozji budowla mierzy 137 m, dawniej 146 m. Piramida zbudowana została z 2,3 mln bloków kamiennych, z których średnio każdy waży 2,5 tony, a niektóre nawet 15 ton. Cechą specyficzną tej piramidy jest jej rzut zgodny z kierunkami czterech stron świata.

Sfinks należy do jednego z cudów cywilizacji egipskiej powstałym ok. 2600 roku p.n.e. Wycięty w bloku skalnym od czasów starożytnych ulegał erozji i działaniu wód podziemnych. Wielokrotnie go restaurowano i odpiaszczano. Twarzy Sfinksa mierzącego 57 m długości i 20 m wysokości nadano rysy Chefrena.

Książęta wychowani w Memfisie przybywali do stóp Shinkasa w celu medytacji i zgłębiania technik rządzenia. W Nowym Państwie Sfinks symbolizował boga syro-kanaanejskiego Huruna.


Islamskie Muzeum Sztuki:


Port Said Str. - największa na świecie wystawa sztuki islamskiej.


Gayer Anderson House:


Midan Ahmed Ibn Tulum Nr 4. Muzeum składa się z dwóch domów z XVI i XVII wieku, ukazujących styl życia muzułmanów w owych czasach.


Luksor:

W latach 2100-750 p.n.e. symbolem wielkości i potęgi Egiptu były wielkie świątynie w Luksorze i Karnaku. Świątynie przez Egipcjan nazywane są Południowym haremem Amona, czyli pałacem południowym boga, w którym przebywał otoczony najwyższą opieką swych sług i kapłanów. Świątynia mierząca 260 m długości została zbudowana przez Amenhotepa III, później przez Tutmozisa III i Ramzesa II ku czci triady bóstw Amona, Muta i Chonsa . Wejście do świątyni zdobi ogromny pylon mierzący 65 metrów szerokości ozdabiany płaskorzeźbą ilustrującą przebieg kampanii prowadzonej przez Ramzesa II przeciw Hetytom wraz z bitwą pod Kadeszem w Syrii. Ciekawostką świątyni jest to, iż w jej wnętrzu mieści się meczet Abu al-Haggaga.

Świątynia luksorska połączona jest ze świątynią w Karnaku 3 kilometrową aleją sfinksów.


Luxor Museum:


W Muzeum znajduje się ponad 400 eksponatów z różnych epok z okresu Faraonów.


Świątynia Karnak:

Świątynie Karnak wznoszono przez ponad 2000 lat. Największymi jej budowniczymi byli: Totmes I i III, Hatszepsut, Amnhotep III oraz Ramzes I, Ramzes II i Ramzes III. Uważana jest za najwspanialszą ze wszystkich egipskich świątyń. Jej wieże o wysokości 43 metrów zbudowane zostały z regularnych boków piaskowca. Podczas zwiedzania największe wrażenia sprawia sala hypostylowa z 134 kolumnami, usytuowana za II pylonem, o długości 102 metrów, szerokości 53 metrów i powierzchni ok.6000 m2. 12 z nich mierzy 23 metry wysokości 15 metrów w obwodzie, a 122 mniejsze kolumny zbudowane zostały przez Setiego i Ramzesa II. O świątyni mówi się nieoficjalnie, iż jest jednym z cudów starożytnej architektury.


Dolina Królów:

Dolina Królów znajduje się na górzystych stokach za Tebami na jednej z małych dolin je przecinających. Historia jednego z grobowców Doliny jest nietypowa, ponieważ faraon Tutmozis I wbrew tradycji postanowił zbudować swój grobowiec z dala od innych, w ściśle zakonspirowanym miejscu. Architekt Ineni z polecenia faraona wybudował grobowiec przypominający studnię z inskrypcją „zbudowałem grobowiec dla swojego Pana. Nikt nie widział. Nikt nie słyszał”. Obecnie na zachodnim brzegu Nilu, zwanym Miastem Umarłych, znajdują się 62 podziemne królewskie grobowce wykute w skałach pomiędzy XVIII XIX dynastią. Niestety na przestrzeni wieków prawie wszystkie grobowce zostały splądrowane, za wyjątkiem grobowca Tutanchamona.


Świątynia Hatszepsut:

Świątynia Hatszepsut została poświęcona jedynej w historii Egiptu kobiecie-faraonowi. Budowla została wzniesiona przez architekta Senmuta na życzenie Hatszapsut dla niej i jej ojca Tutmozisa. Obiekt ten mimo małych rozmiarów uważany jest przez Egipcjan za Dżeser dżeseru tzn. „najwznioślejszy ze wzniosłych”. W późniejszych czasach w świątyni powstał chrześcijański klasztor, który uratował zabytek przed grabieżami.


Dolina Królowych:

Warto zauważyć, że oprócz królewskich małżonek chowano tutaj również książęta. Najsłynniejszym, niedawno ponownie otwartym grobowcem jest ten, który należał do królowej Nefretete.


Kolosy Memnona:

Kolosami Memnona nazywane są pozostałości monumentalnej alei, która wiodła niegdyś do świątyni Amenhotepa III. Obecnie świątynia uległa całkowitemu zniszczeniu a pozostałości po niej określa się mianem Kolosów Memnona. Dwie ocalałe 20 metrowe posągi wykute z całych jednolitych bloków piaskowca. Przedstawiają one faraona Amenhotepa III siedzącego na tronie z rękami założonymi na kolanach i patrzącego w stronę Nilu.


Edfu

W tym niewielkim miasteczku znajduje się najlepiej zachowana w całym Egipcie świątynia dedykowana bogu Horusowi. Świątynia ma imponujące rozmiary 137 metrów długości, 79 metrów szerokości w fasadzie oraz pylon o wysokości 36 metrów. Interesujący jest także zarys religii egipskiej zapisany w dekoracji reliefowej i inskrypcjach umieszczonych na ścianach świątyni. Wejścia świątyni strzegą dwa posągi z czarnego granitu przedstawiające Harusa pod postacią sokoła. Wewnątrz znajduje się tabernakulum 4-metrowej wysokości, wyrzeźbione z jednego kawałka szarego granitu.


Kom ombo:

To dawne starożytne miasto położone pomiędzy Edgu i Asuanem. Znajdują się tu ruiny sanktuarium zbudowanego w niecodziennym stylu. Sanktuarium tworzą dwie świątynie zbudowane wzdłuż jednej ściany. Jedna świątynia została poświęcona triadzie bóstw: Haroerisowi, Tasenet-Nofretowi oraz bogu Panebtaui, druga zaś znajdująca się po prawej stronie Sebektowi, Hathorowi oraz Chonsu.

W świątyni wybudowany jest podwójny korytarz jeden wewnętrzny, drugi zewnętrzny, dwa szyby wyłożone kamieniem, z których jeden, wyposażony w kręte schody wewnętrzne, łączył się z podziemną galerią. Ponad to w świątyni znajduje się zachowana w dobrym stanie kaplica Hathor, w której znajdują się mumie krokodyli, reliefy przedstawiające narzędzia chirurgiczne sprzed 2000 lat oraz wanna, w której kąpieli zażywała Kleopatra


Asuan:

Asuan jest najstarszym miastem granicznym Egiptu i ze względu na swe położenie nazywany jest bramą do „Czarnej Afryki”. W nim zatrzymywał się cały ruch handlowy i ładunki były przenoszone drogą lądową wokół skał. Tu znajduje się jeden z kamieniołomów, z którego pochodzi czerwony granit oraz sjenit wykorzystywane do wznoszenia świątyni, obelisków i posągów.

Asuan leży w pobliżu zwrotnika raka, co sprawia że zawsze jest tu sucho i gorąco, średnie temperatury latem wynoszą 35-54° C ,a zimą 23-30° C. Dzięki tak sprzyjającym warunkom klimatycznym Asuan posiada status zimowego kurortu. Otaczające je błękitne wody Nilu, egzotyczna roślinność, granitowe skały i wiecznie operujące tu słońce czynią to miejsce jednym z najpiękniejszych w Egipcie.

Wartym zwiedzenia jest Świątynia Chnum na wyspie Elefantyna, Wyspa Kitchenera (zwana wyspą botaniczną) oraz Mauzoleum Agi Chana. Jednak jedną z największych atrakcji są pobliskie kamieniołomy z niedokończonym obeliskiem przeznaczonym dla królowej Hatshepsut.


Abu Simbel:

Miejscowość ta oddalona jest od Asuanu 320 km. Znajduje się tu imponująca budowla- Sanktuarium poświęcone

Teoretycznie Amonowi-Ra, Harmakisowi i Ptahowi, lecz w rzeczywistości służące sławie jego twórcy Razesowi II Wielkiemu ku jego sławie.

Sanktuarium położone blisko Jeziora Nassera niejednokrotnie było podtapiane. Pod patronatem UNESCO kilka lat trwały prace nad przeniesieniem zabytku znacznie wyżej od pierwotnego poziomu.

Godnym uwagi są 20 metrowe, majestatyczne posągi faraona siedzącego na tronie oraz jedyna kaplica w Egipcie poświęcona żonie faraona- kaplica Nefertari


Klasztor Św. Katarzyny:

Klasztor Św. Katarzyny jest najstarszym czynnie działającym obiektem chrześcijańskim. Pierwsze wzmianki o nim pojawiły się już w kronice Eutychiosa w IX wieku. W niej kronikarz opisuje powstanie w 337 roku niewielkiej kaplicy na zboczu, gdzie Mojżeszowi ukazał się Krzak Gorejący. Kaplicę poświęcono Marii Pannie. W VI wieku z powodu licznych napadów cesarz Julian wybudował tu bazylikę, ogrodził ją wysokim murem oraz osadził dwustu strażników.

Obecnie żyje tu 22 mnichów przybyłych z Grecji. Znajduje się tu bogata kolekcja cennych ikon i manuskryptów. W przedsionku wystawiono część kolekcji ikon, prezentujące różnorodne bizantyjskie style i techniki. Pozostałe zabudowania składające się z meczetu z XI wieku, biblioteki oraz refektarza z gotyckimi łukami i bizantyjskimi malowidłami na ścianach zamknięta jest dla osób świeckich.


Kraj i jego mieszkańcy

W hotelach:

Obyczaje w hotelach nie różnią się w zasadzie od panujących w innych krajach. Stroje kąpielowe noszone w zwykłych sytuacjach nie stanowią żadnego problemu. Koniecznie jednak należy pamiętać o tym, aby nie opalać się topless.

Na terenie hotelu alkohol jest dostępny bez ograniczeń. Przed zamówieniem warto zapytać się o cenę, aby uniknąć późniejszej, niezbyt miłej niespodzianki. W wielu hotelach wnoszenie jakichkolwiek napojów do pokoju jest zabronione.
W większości hoteli panów obowiązuje noszenie długich spodni do wieczornego posiłku. Personel hotelowy z pewnością postara się pomóc Państwu i okaże wiele serdeczności. Prosimy o wyrozumiałość, jeśli nie wszystkie Państwa życzenia zostaną od razu spełnione.

Ponieważ Egipcjanie bardzo interesują się obcokrajowcami, nie powinno dziwić Państwa, jeśli ktoś będzie dokładnie wypytywał o rodzinę, zawód czy miejsce zamieszkania. Egipcjanie robią to z grzeczności. Jeśli jednak pytania wydadzą się Państwu zbyt natrętne, radzimy grzecznie pożegnać się z rozmówcą.

Personel sprzątający to w egipskich hotelach prawie wyłącznie mężczyźni. W Egipcie nie jest dobrze widziane, aby kobiety funkcjonowały w społeczeństwie poza rodziną, rzadziej widuje się je w życiu publicznym.

Ważną rolę pełni bakszysz - napiwek. Pensje nie są tu zbyt wysokie, więc personel hotelowy zdany jest na napiwki klientów. "Pokojowemu" należy dać ok. 5 EGP tygodniowo od osoby. Pieniądze można położyć na poduszce lub, jeszcze lepiej, wręczyć je osobiście.
Bakszysz należy się również kelnerom i barmanom. Można zaokrąglić rachunek lub dołożyć banknot jednofuntowy, jeśli zamówienie jest wliczane do rachunku za pokój.

W zasadzie każda usługa w Egipcie związana jest z bakszyszem. Jednak generalnie należy go dawać tylko wtedy, gdy jest się zadowolonym z usługi. Bakszysz można wręczyć personelowi hotelowemu również na początku pobytu.


Poza hotelem:

Przebywając poza hotelem, należy zwracać szczególną uwagę na odpowiedni ubiór. Panie powinny zrezygnować ze zbyt wiele odsłaniających strojów. Nie tylko dlatego, że mogłoby to je narazić na niedwuznaczne propozycje, ale dlatego, że występują tym samym przeciwko przyjętym w Egipcie obyczajom. Mężczyznom z kolei nie wypada pokazywać się publicznie w krótkich spodenkach. Baczną uwagę na strój należy zwrócić, wybierając się do meczetu. Panie muszą mieć całkowicie zakryte ramiona i nogi, a panowie nogi. Przed wejściem do meczetu należy zdjąć buty. Jeśli więc nie lubią Państwo chodzić boso, radzimy zabrać skarpetki. W godzinach modłów meczety nie są dostępne dla turystów.

Panie powinny zrezygnować z palenia papierosów w miejscach publicznych, ponieważ nie jest to dobrze widziane. Jadając w miejscowych restauracjach, nie należy po posiłku prosić o alkohol. Napoje alkoholowe można dostać tylko w międzynarodowych barach i restauracjach. Również na zakupy należy zabrać ze sobą drobne banknoty, żeby uniknąć kłopotów z wydaniem reszty. Sprzedawcy często uznają resztę za bakszysz i celowo nie chcą jej wydać.

Na bazarach trzeba się targować. Oznacza to, że Państwa ""zadaniem"" jest obniżenie podanej przez sprzedawcę ceny o ok. 50%. Może to czasami trochę potrwać. Zwykle zostaną Państwo poczęstowani herbatą i wciągnięci w rozmowę np. o rodzinie, potem znów padnie cena towaru itd. Jeżeli po długich pertraktacjach cena nadal wydawać się będzie Państwu za wysoka, można grzecznie pożegnać się z właścicielem i wrócić po kilku dniach. Cena powinna być wtedy nieco niższa.

Pary powinny unikać wymiany czułości w miejscach publicznych. Publiczne okazywanie uczuć drugiej osobie nie idzie w parze z moralnością Egipcjan.
Istotne jest również zachowanie taktu podczas fotografowania. Jeśli mają Państwo ochotę kogoś sfotografować, najlepiej zapytać wcześniej o zgodę. Po zrobieniu zdjęcia fotografowanym osobom należy się naturalnie bakszysz.


Sport i rekreacja:


Nurkowanie:

Egipt powszechnie znany jest amatorom nurkowania. Najlepsze warunki do nurkowania występują na południowym odcinku w kierunku granicy z Sudanem i wzdłuż południowego wybrzeża Półwyspu Synajskiego. Poza kosztowną atmosferą popularnych ośrodków wypoczynkowych, można też spróbować nurkowania na północy, na przykład w Dahab lub też w Zatoce Sueskiej aż do Hurghady.Ekwipunek do nurkowania można wypożyczyć za ok. 10 ŁE Za dobę.

Windsurfing:

Plaża Księżycowa na Synaju jest uznawana za jedno z najlepszych miejsc na świecie do uprawiania windsurfingu.


Safari:

Najlepsze warunki do odbycia tej wyprawy panują na Pustyni Zachodniej zfantastycznym piaszczystym krajobrazem, skałami o dziwnych kształtach wytworzonych na skutek erozji i rzymskimi ruinami, albo na bardziej pofałdowane, skaliste okolice Półwyspu Synajskiego. Wyprawa na Pustynię Zachodnią może być zorganizowana w oazach lub w Kairze, safari na Synaju są organizowane w ośrodkach turystycznych, można również zarezerwować kompletne wycieczki.



Jazda konna:

W Egipcie istnieje możliwość uprawiania jazdy konnej na Półwyspie Synaj lub też w pobliżu jednej ze stajni w Kairze.



Posiłki i napoje:

W kuchni egipskiej wyraźnie widoczne są wpływy obce, które w Egipcie są pozostałością wieloletniej okupacji.
Kto lubi ryby, ten nad Morzem Czerwonym znajdzie je w prawie wszystkich restauracjach.
Z dań mięsnych największą popularnością cieszą się kebab (grillowane kawałki mięsa) i kofta (smacznie doprawione mięso siekane uformowane w ruloniki). Obie potrawy robi się z wołowiny lub jagnięciny.
Z warzyw najczęściej jada się fasolę. Bardzo popularnym daniem jest faoul, smaczna i pożywna mieszanka fasoli z najróżniejszymi przyprawami. Do tego podawana jest często tameja. Są to małe smażone na oleju placuszki warzywne, znane również pod nazwą felafel. Dodatkiem do wszystkich tych dań jest oczywiście placek chlebowy. Podaje się też najczęściej tahinę, pyszny sos sezamowy.
Podobnie jak w innych krajach arabskich, również w Egipcie istnieje mnóstwo deserów, które z reguły są bardzo słodkie. Na przykład baklawa (ciasto francuskie z nadzieniem orzechowym) lub konefa (ciasto z dużą ilością miodu, orzechów i migdałów). Na deser pija się również kawę po turecku lub wypala fajkę wodną, zwaną shisha.
W Egipcie znanych jest wiele odmian tytoniu: tufa lub maasl. Tufa to tytoń o orientalnym aromacie jabłek. Maasl jest mocniejszy i ma smak czystego tytoniu.


Powrót do kraju:

Wszystko dobre, co się dobrze kończy.

Przed wyjazdem z hotelu należy pamiętać o:

* wyjęciu z sejfu hotelowego zdeponowanych w nim rzeczy

* przymocowaniu do bagażu etykietek z imieniem i nazwiskiem

* opuszczeniu pokoju zazwyczaj do godziny 12.00, tak aby pozostawić obsłudze hotelu czas na przygotowanie pokoi dla następnych gości

* uregulowaniu rachunku w recepcji