Kuba - INFORMACJE PRAKTYCZNE

Przewodnik Kuba
Last Minute Kuba
Kuba - informacje praktyczne


Klimat:

Kuba leży w srefie klimatu podzwrotnikowego ciepłego. Rozróżnia się porę deszczową, występującą od maja do października oraz porę suchą panującą od listopada do kwietnia. Roczne sumy opadów wynoszą 1100-1600 mm.


Temperatury:

miesiąc	I	II	III	IV	V	VI	VII	VIII	IX	X	XI	XII
dzień - temperatura w °C	26	26	27	29	31	32	32	32	32	31	27	26
noc - temperatura w °C	19	19	20	21	21	22	22	22	21	20	22	21
woda - temperatura w °C	26	26	26	27	27	28	28	28	28	28	28	27
godziny słońca w ciągu dnia	5	6	6	6	8	6	6	6	6	6	5	4
dni deszczowe w miesiącu	6	4	4	4	7	10	9	10	11	11	7	6

Waluta:

Od 08. listopada dolar amerykański nie jest akceptowany jako gotówkowy środek płatniczy na Kubie i został zastąpiony przez Peso Wymienialne (CUC) 1 peso = 100 centavos. Oznacza to, że Peso Wymienialne obowiązuje jako oficjalny środek płatniczy dla obrotu gotówkowego zarówno dla kubańskiej ludności, jak i dla zagranicznych turystów we wszystkich sklepach, hotelach, restauracjach, barach, kafeteriach, taxi, wypożyczalniach samochodów oraz w każdym innym przedsiębiorstwie.


Karty kredytowe:

Przy płaceniu lub podejmowaniu gotówki na Kubie akceptowanymi kartami kredytowymi są lub czekami podróżnymi prowizja wynosi 3%. Dlatego zaleca się nie przywozić ze sobą dolarów amerykańskich, ewentualnie nie wymieniać ich na miejscu, a zamiast tego zabierać ze sobą Euro lub odpowiednie karty kredytowe (poza kartami Amex i Citibank). Wymiana pieniędzy możliwa jest w kantorach, filiach banków, hotelach i wybranych sklepach


Banki w Varadero
Banco Nacional de Cuba (36. ulica): pn.-pt., w godz. 8.00-12.00
Banco Financiero Internacional (Ave. 1era): codziennie, w godz. 8.30-19.00. Można tutaj dodatkowo wypłacić gotówkę (w USD) za pomocą karty kredytowej.
Banco Financiero Internacional (Plaza America): codziennie, w godz. 9.00-19.00.
Banco Financiero Internacional (B. F. I.) w hotelu Riu Las Morlas; pn.-pt. 9.00-19.00.
Banki pobierają prowizję w wysokości ok. 3% w przypadku czeków i kart kredytowych; przy wymianie gotówki nie pobiera się prowizji.
Idąc do banku, należy pamiętać o zabraniu ze sobą paszportu.


Dokumenty i wiza:

Obywatele polscy muszą posiadać przy wjeździe kartę turystyczną (zalecana również dla dzieci poniżej 2 lat) oraz paszport ważny przez przynajmniej 6 miesięcy licząc od planowanej daty wyjazdu z Kuby. Paszport dla dziecka poniżej 10 lat musi być również opatrzony zdjęciem. Nie wystarczy wpisanie dzieci do paszportu rodziców.


Przepisy celne:

Oprócz przedmiotów osobistego użytku na Kubę można wwieźć dodatkowe towary, np. prezenty, o maksymalnej wartości 250 CUC, przy czym 50 CUC z tej kwoty- bez cła. Przy wjeździe na Kubę należy okazać deklarację celną (odpowiedni formularz otrzymuje się przy odprawie celnej). Na Kubie zabroniony jest wwóz jakichkolwiek artykułów spożywczych, sprzętu elektronicznego oraz płyt DVD. Podczas pobytu należy zapoznać się z przepisami dotyczącymi wywozu towarów z Kuby. . W przypadku określonych rodzajów upominków konieczne jest posiadanie odpowiednich zaświadczeń pozwalających na ich wywóz z kraju. Zaświadczenie takie należy przedłożyć podczas odprawy celnej.


Czas:

Czas środkowoeuropejski minus 6 godzin.


Zdrowie i szczepienia:

Nie ma obowiązku szczepienia się jednakże zalecane jest szczepienie przeciwko żółtaczce zakaźnej Hepatitis A.

Turyści odwiedzający Kubę najczęściej cierpią na zatrucia pokarmowe, poparzenia słoneczne oraz zaburzenia w funkcjonowaniu układu krążenia, wywołane dużą wilgotnością powietrza i wysoką temperaturą oraz raptownymi skokami ciśnienia zwłaszcza w okresie huraganów.


Pomoc lekarska:

Leczenie ambulatoryjne i szpitalne oraz lekarstwa należy opłacić w dolarach amerykańskich. Turyści posiadający dodatkowe ubezpieczenie powinni zażądać wystawienia szczegółowego rachunku.
We wszystkich większych hotelach (pn.-sb., w godz. 9.00-17.00) obecny jest lekarz hotelowy. Konsultacja kosztuje ok. 30 USD.

W Varadero, przy 60. ulicy znajduje się międzynarodowa przychodnia. W nagłych przypadkach lekarza można wezwać za pośrednictwem recepcji.
W stolicy prowincji Matanzas (ok. 40 km od Varadero) jest szpital z bardzo dobrze wyposażonym oddziałem międzynarodowym.


Komunikacja:


Autobusy liniowe:

Braki benzyny i części zamiennych na Kubie sprawiają, że autobusy kursują sporadycznie, w związku z czym nie istnieją regularne połączenia autobusowe.
Należy dowiedzieć się u rezydenta, czy nie ma możliwości zorganizowania przejazdu autobusem we własnym zakresie.



Rower, motorower:

W Varadero można wypożyczyć rower za ok. 1-2 USD za godzinę lub motorower za ok. 9 USD za godzinę (każda następna godzina 5 USD) i w ten sposób zwiedzić miejscowość wypoczynkową.



Taksówka:

Praktycznie przed każdym hotelem znajduje się postój taksówek. Taksówkę można wezwać również za pośrednictwem recepcji. Za przejazd płaci się w dolarach amerykańskich. We wszystkich taksówkach są zainstalowane taksometry. Opłata podstawowa wynosi 1 USD.



Wynajem samochodu:

We wszystkich większych hotelach znaleźć można przedstawicieli agencji wynajmu samochodów.


Poczta:

Wysłanie listu kosztuje 0,75 USD, a karty pocztowej drogą lotniczą 0,50 USD. Wysyłki do Europy należy opatrzyć odpowiednim skrótem kraju umieszczanym przed numerem kodu PL - Polska. Dostarczenie poczty trwa do 30 dni. Znaczki pocztowe można kupić w hotelach lub na poczcie. Kartki można oddać w recepcji hotelowej.
W Varadero urząd pocztowy znajduje się przy 36. ulicy oraz w hotelach RIU Las Morlas, LTI Bella Costa i Brisas del Caribe.


Przedstawicielstwa dyplomatyczne:

Ambasada RP
Calle G no.452 esq. 19, Vedado,
Ciudad de la Habana apartado 6650, La Habana Cuba,
Zona Postal: 6
tel. (0-0537) 66-24-39/40
fax. 66-24-42
e-mail: ambhavpl@ceniai.inf.cu
www.embajadapolonia.cu

Ambasada Republiki Kuby
ul.Rejtana 15 m. 8
02-516 Warszawa
tel. (0022 48) 848 17 15. 646 11 78
fax. (0022 48) 848 22 31

Napięcie w sieci:

Napięcie w sieci elektrycznej najczęściej wynosi 110 V, jednak w większości hoteli napięcie wynosi 220 V.


Telefony:

Rozmowy telefoniczne można zamawiać za pośrednictwem recepcji. Za każdą rozpoczętą minutę w recepcji płaci się ok. 5,40-7 USD, zaś w urzędzie telefonicznym ok. 4-5 USD.
Filie urzędu telefonicznego znajdują się w Sol Club Sirenas, LTI Bella Costa, centrum handlowym Las Americas, przy Marina w pobliżu Brisas del Caribe oraz Riu Turquesa.

Numer kierunkowy do Polski: 119-48


Woda pitna:

Woda z wodociągów nie nadaje się do picia. Można jednak myć nią zęby. Wodę mineralną można kupić w hotelu bądź w pobliskich sklepach.


Atrakcje turystyczne:


Chaty indiańskie:

O pradawnych mieszkańcach Kuby przypomina zrekonstruowana wioska w Guamie. Indianie dotarli na Kubę ok. 2000 r. p. n. e. Jednak ich liczebność pod rządami Hiszpanów gwałtownie zmalała, tak że już w XVI w. uważano populację Indian na Kubie za wymarłą. W Guamie zrekonstruowano chaty indiańskie z liści palm, rzeźby z motywami życia rybaków, zbieraczy i myśliwych - pierwszych mieszkańców Kuby. Najbardziej interesującym klejnotem urbanistyki Kuby jest bez wątpienia Trynidad. Przed kilkoma laty miasto zostało podniesione do rangi "pomnika narodowego". Turyści przybywający do tego położonego na południowym wybrzeżu miasta ujrzą doskonale zachowane hiszpańskie miasto z czasów kolonialnych. Miasto czerpało zyski z przemytu, ok. 1750 r. handel niewolnikami i uprawa trzciny cukrowej zapoczątkowały silny rozwój Trynidadu. Po zniesieniu niewolnictwa i wojnach niepodległościowych popadł niemalże w zapomnienie, co pozwoliło mu zachować swój pierwotny charakter. Jeszcze dziś można podziwiać zmienione w muzea pałace cukrowych baronów. Domy mieszkalne w mieście są niskie, z oknami wyposażonymi w rejas - wykute z żelaza kraty, i dachami krytymi piękną, czerwonawą cegłą.

Delfinarium:

Wizyta w delfinarium z możliwością fotografowania i filmowania.

Guama – Giron:

Przed ok. 4000 lat, a według innych źródeł nawet wcześniej, pierwsi ludzie stanęli na kubańskiej ziemi.
Byli to Indianie, którzy dostali się na wyspę poprzez łańcuch wysp karaibskich lub też bezpośrednio z półwyspu Jukatan.
Już kilka dziesięcioleci od hiszpańskiej kolonizacji Indianie, wypędzeni ze swoich ziem i nękani przyniesionymi z kontynentu europejskiego chorobami, zostali zdziesiątkowani. Ku pamięci pierwszych Indian, którzy zapoczątkowali osadnictwo na Kubie, mieszkańcy Kuby wybudowali wśród mokradeł Zapata wioskę indiańską. Podczas wycieczki, mijając plantacje bananów i owoców cytrusowych, dotrą Państwo do skraju tych rozległych podmokłych terenów. Z przystani proponujemy rejs statkiem wycieczkowym, którym popłyną Państwo przez kanał powstały na skutek osuszenia części mokradeł. Po ok. półgodzinie statek dociera do Lago del Tesoro - Jeziora Skarbów, przy którego brzegach wybudowano Guamę.
Tuż przy przystani zobaczyć można chaty wykonane w całości z naturalnych materiałów - przeważnie z liści palm. Jedna z kubańskich artystek wyrzeźbiła w kamieniu figury przedstawiające Indian przy różnych czynnościach - polowaniu, łowieniu ryb, lepieniu garnków, zabawie itp. Na tym pięknym otoczonym wodą obszarze wybudowano także drewniane domki dla turystów, z których chętnie korzystają kubańscy nowożeńcy.


Hawana:

zwiedzanie miasta
(wycieczka jednodniowa, autokarem)

Zwiedzanie rozpoczyna się od starówki przy Placu Broni (Plaza de Armas), który jeszcze na początku XX wieku był politycznym centrum Kuby. Na skraju Plaza de Armas stoi imponująca budowla barokowa - Palacio de Los Capitanes Generales. W latach 1791-1898 była tu siedziba Kapitanii Generalnej - przedstawicielstwa Korony Hiszpańskiej, a następnie do roku 1920 siedziba pierwszych prezydentów niepodległej Kuby.
Następnie spacer z Placu Broni na Plac Katedralny, który zdaniem wielu stanowi najładniejszy zakątek Hawany. Proponujemy zwiedzanie dawnej katedry, będzie również czas na przyjrzenie się budynkom wokół placu.
Po stronie zachodniej znajduje się dawny pałac księcia Aquaclara (obecnie restauracja El Patio) oraz galeria.
Po stronie południowej - siedziba księcia Bayony (obecnie Muzeum Kolonialne), a po wschodniej stronie - pałace Conde Lombilla (obecnie biura administracji) oraz Marqueses de Arcos (warsztat grafiki).
Następnie z okien autokaru będzie można obejrzeć kolejne zabytkowe miejsca, m. in. Kapitol i Plac Rewolucji.
Po południu zwiedzanie cmentarza im. Kolumba, który ze względu na zdobione grobowce, krypty i posągi świętych należy do najciekawszych zabytków stolicy Kuby.

Jeep tour:

Wycieczka jeepami przez miasteczka płw. Varadero i dorzecze Canimar. Ponadto w programie jazda konna, spływ rzeką, zwiedzanie miasta Matanzas, jaskini Cuevas de Bellamar.

Katamaran:

Wycieczka katamaranem na północne wybrzeże Kuby na koralowo-piaszczyste wysepki. W miedzyczasie opalanie na plaży Caya Blanco oraz niezadko pływanie z delfinami.

Kubańska przygoda:

Wycieczka fakultatywna min. do jaskini Saturno, spływ kajakami po rzece Canimar, jazda konna, połów ryb.

Łodzie ze szklanym dnem:

Wycieczka łodziami ze szklanym dnem trwająca 1,5 godziny, w trakcie której będziecie Państwo podziwiać tropikalną faunę i florę.

Trynidad:

Kto widział Trynidad, bez wahania potwierdzi, że miasto to w pełni zasługuje na swój przydomek. W literaturze oraz w materiałach dla turystów nazywa się go "klejnotem Kuby". I rzeczywiście, trzeba przyznać, że żadne inne miasto w tak wyraźny sposób nie przywołuje na myśl kolonialnej przeszłości Kuby.
Kubański rząd objął liczące dziś 50 000 mieszkańców miasto ochroną konserwatorską. W Trynidadzie obowiązuje zakaz budowy wieżowców, a na prace renowacyjne zabytkowych domów wydaje się wcale niemałe sumy.
Szczęśliwym dla miasta wydarzeniem było dość nagłe przerwanie okresu jego rozkwitu, jaki miał miejsce w XVIII i na początku XIX wieku. Zmiana szlaków komunikacyjnych sprawiła, że miasto co prawda utraciło znaczenie, ale dzięki temu nie uległo zniszczeniu. Dopiero w 1950 roku przywrócono połączenia komunikacyjne z centrum wyspy.
Trynidad nie leży bezpośrednio na wybrzeżu. Wybudowano go w głębi lądu, aby chronić miasto przed napadami piratów. Port w pobliżu Trynidadu nosi nazwę Casida.
Swoje bogactwo na przełomie wieków XVIII i XIX Trynidad zawdzięczał trzcinie cukrowej. Na początku XIX stulecia liczba fabryk wytwarzających cukier wzrosła do 50, duże zyski przynosił miastu także handel niewolnikami. Przez pewien czas Trynidad próbował nawet konkurować z Hawaną.
Świecąca jasnym blaskiem gwiazda Trynidadu poczęła blednąć, gdy w pierwszej połowie XIX wieku położono kres handlowi niewolnikami. Ostateczny cios zadały miastu walki niepodległościowe, które obaliły cały system gospodarczy.
Schyłek Trynidadu to okres rozkwitu Cienfuegos. W roku 1582 miasto położone w zatoce Jagua liczyło sobie zaledwie 1000 mieszkańców. Port, przez który przechodziły towary takie, jak cukier, tytoń, owoce i drewno, okazał się kołem napędowym rozwoju miasta. Cienfuegos, którego ulice wytyczono jak na szachownicy, jest obecnie najważniejszym ośrodkiem przemysłowym na Kubie.


Równiny:

Wybierając się na wycieczkę po tej mierzącej ok. 1200 km długości z zachodu na wschód wyspie, zobaczyć można trzy pojedyncze pasma górskie: na zachodzie Cordillera de Guaniguanico, w centrum wyspy łańcuch wzgórz Guamhaya i na wschodzie najpotężniejsze góry Sierra Maestra, sięgające 2000 m. Krajobraz pomiędzy tymi wzniesieniami jest płaski lub lekko pofałdowany. Tutaj rozciągają się plantacje upraw najsłodszego skarbu Kuby - trzciny cukrowej. W zależności od pory roku, plantacje te mają odmienny wygląd. Najbardziej interesująco prezentują się od stycznia do czerwca, podczas zbiorów. Wówczas na żółtozielonych równinach pojawiają się macheteros, którzy wykonują pracę, do której kiedyś przywożono na wyspę tysiące niewolników z Afryki zachodniej. Kolejne ważne zbiory drugiego produktu o podstawowym znaczeniu dla gospodarki Kuby trwają w okresie od marca do maja. Zbiera się wtedy listki nisko rosnącego tytoniu, a następnie suszy się je. Region Pinar del Rio wygląda wtedy nadzwyczaj malowniczo. Szczególnie warte zobaczenia jest dno kotliny Sierra de los Organos, w którym ustawionych jest wiele szop do suszenia tytoniu.


Santiago de Cuba:

Santiago de Cuba jest żywym pomnikiem epoki hiszpańskiej i jedną z najstarszych osad na wyspie. Miasto emanuje wprost najbardziej karaibskim z możliwych klimatów, co widać szczególnie na ulicach.
Liczące sobie 350 000 mieszkańców Santiago jest drugim co do wielkości miastem wyspy. Istnieją tu liczne stocznie, intensywnie rozwija się przemysł chemiczny, produkcja kawy oraz cukru.
Santiago, usytuowane na południowym wschodzie Kuby, zostało założone w roku 1524, kiedy z Baracoi przeniesiono tutaj siedzibę rządu. W pobliżu bez większych sukcesów poszukiwano złota.
Znaczenie Santiago wzrosło natomiast po odkryciu w okolicy złóż miedzi.
Poważną rolę miasto odegrało w okresie walk wyzwoleńczych. Kubańska historiografia nazywa Santiago "kolebką rewolucji". W roku 1959 od ataku na koszary Moncada rozpoczęła się rewolucja dowodzona przez Castro. Podczas zwiedzania miasta należy zwiedzić starówkę, park Cespedes, ratusz oraz katedrę.

Plantacja tytoniu:

Całodniowa wycieczka do Pinar del Rio usytuowanego na zachód od Havany na plantację tytoniu. Wizyta w wytwórni najlepszych wyrobów tytoniowych oraz rumu.


Kraj i jego mieszkańcy:

Kubańczycy są otwarci i gościnni wobec turystów. Przyrządzają wspaniałe domowe jedzenie, które jest smaczniejsze niż to podawane w lokalnych restauracjach. Są słowni i punktualni, czym wyróżniają się spośród innych latynoskich nacji.
51 procent populacji Kubańczyków stanowią Mulaci, 37 procent to biali – głównie w dużych miastach, a 11 procent czarni.


Posiłki i napoje:

Kuchnia kubańska nie wyróżnia się odmiennością i wyjątkowym charakterem, jednak nie można jej porównać do typowej kuchni hiszpańskiej. Podstawowym składnikiem pożywienia na Kubie jest ryż, którego większość pochodzi z importu. Jednym z ulubionych dań Kubańczyków jest Christianos y Moros - chrześcijanie i Maurowie, czyli czarna fasola i ryż. Potrawa ma lekko kwaskowaty smak. Z Ameryki Łacińskiej wywodzi się wiele roślin bulwiastych. Stąd np. rozpoczął swój triumfalny podbój świata popularny ziemniak. Ważniejsza od ziemniaków, które na hotelowych talerzach pojawiają się często jako puree, jest malanga. Ciemny podłużny korzeń, znany w Afryce jako kassava, a w Azji jako maniok, jest tutaj gotowany i podawany jako dodatek do innych potraw. Batat to z kolei słodki ziemniak, niewiele różniący się smakiem od znanych nam ziemniaków, jednak z wyglądu ciemniejszy i bardziej żółty. Ważnym dodatkiem, szczególnie na wschodzie Kuby, jest gotowany banan, o ciemniejszym, kolorze przechodzącym prawie w oliwkowy. Niejadalny na surowo, jest gotowany, krojony w plastry i smażony na oleju. Z mięs nadrzędną pozycję zajmuje wieprzowina. Steki są cienko krojone, panierowane i niezbyt duże. Wołowina jest na Kubie droga i tylko od czasu do czasu pojawia się w hotelach i restauracjach w postaci gulaszu. Dwa podstawowe artykuły spożywcze, których w zasadzie nie brakuje, nie znajdują uznania w oczach Kubańczyków. Są to kukurydza i ryby, uważane za jedzenie dla biedaków.

Pragnienie gasi na Kubie dobre piwo. Spośród wielu gatunków najwięcej pochwał zbiera marka Hatuey (z ponurym Indianinem na etykiecie). Długą tradycję mają na Kubie koktajle. Podstawą większości z nich jest dobry rum, mieszany z najróżniejszymi sokami oraz innymi alkoholami. Do klasyki przeszły 4 koktajle:

Daiquiri: 80 ml rumu, sok z połowy cytryny, 1 łyżeczka cukru do posypania lodu. Niektórzy dodają jeszcze odrobiną maraschino, a Hemingway zamiast soku z cytryny dodawał soku z grejpfruta.
Mojito: podstawa taka jak w daiquiri. Do tego woda sodowa, kostka lodu i świeża gałązka mięty.
Ron Collins: podstawa taka jak w daiquiri. Do kostek lodu i wody sodowej dodaje się plasterek cytryny lub wisienkę koktajlową.
Cuba libre: 80 ml rumu zalewamy duże kostki lodu, dodajemy coli i trochę soku z cytryny.


Sport i rekreacja:


Sporty wodne:

Na Kubie uprawia się przede wszystkim: katamarany, pływanie rowerami wodnymi oraz windsurfing. W wielu miejscowościach znajdują się szkoły nurkowania. Wszędzie organizowane są rejsy połączone z wędkowaniem na pełnym morzu.


Powrót do kraju:

Wszystko dobre, co się dobrze kończy.
Przed wyjazdem z hotelu należy pamiętać o:
* wyjęciu z sejfu hotelowego zdeponowanych w nim rzeczy;
* przymocowaniu do bagażu etykietek z imieniem i nazwiskiem;
* opuszczeniu pokoju zazwyczaj do godziny 12.00 (proszę się upewnić), tak aby pozostawić obsłudze hotelu czas na przygotowanie pokoi dla nowych gości;
* uregulowaniu rachunku w recepcji;
* sprawdzeniu godziny wyjazdu z hotelu na tablicy informacyjnej