Przewodnik MarokoLast Minute MarokoMaroko - informacje praktyczne
Klimat:
Agadir klimat kontynentalny. Noc i późny wieczór jest chłodna. Na północy kraju panuje klimat podzwrotnikowy typu śródziemnomorskiego, z gorącym latem i łagodną zimą. W głębi kraju klimat suchy, a na południu zwrotnikowy suchy.
Temeratury:
| miesiąc | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII |
| dzień - temperatura w °C | 20 | 21 | 23 | 23 | 24 | 26 | 27 | 27 | 27 | 26 | 24 | 21 |
| noc - temperatura w °C | 7 | 9 | 11 | 13 | 14 | 17 | 18 | 18 | 17 | 15 | 12 | 8 |
| woda - temperatura w °C | 17 | 17 | 18 | 18 | 19 | 20 | 22 | 22 | 22 | 21 | 21 | 18 |
| godziny słońca w ciągu dnia | 8 | 8 | 8 | 8 | 10 | 10 | 10 | 9 | 9 | 8 | 6 | 6 |
| dni deszczowe w miesiącu | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 0 | 0 | 1 | 2 | 3 | 3 | 3 |
Waluta:
Marokańską waluta jest dirham (DHS), dzielący się na 100 centymów. W obiegu znajdują się monety i banknoty. Monety: 5, 10, 20, 50 centymów i banknoty: 1, 2. 5, 10 dirhamów. Banknoty: 20, 50, 100, 200 dirhamów.
Wymiany pieniędzy dokonują także hotelowe recepcje. Wszędzie wymienia sie po oficjalnym stałym kursie. Ponowna wymiana dirhamów jest możliwa tylko na lotnisku, kurs jest tu jednak bardzo niekorzystny. Wywóz dirhamów jest zabroniony.
Karty kredytowe:
Banki otwarte są w godz. 8.30-11.30 i 14.30-16.30 (od połowy czerwca do połowy września bez przerwy w godz. 8.30-15.00), zamknięte w soboty i niedziele. Większość banków znajduje się na Avenue General Kettani. W wielu bankach za pomocą kodu PIN można wybrać pieniądze z bankomatu.
Należy być uważnym przy posługiwaniu się kartami kredytowymi. Coraz częściej zdarza się kopiowanie kart kredytowych.
Dokumenty i wiza:
Od dnia 1 stycznia 2005 obywatele RP udajacy się do Maroka sa zwolnieni z obowiazku wizowego na okres do 90 dni. Przy wjeździe wymagana ważność paszportu wynosi minimum 6 miesięcy. Przy przekraczaniu granicy władze marokańskie mogą żądać udokumentowania odpowiednich środków finansowych na pobyt , takich jak gotówka, karty finansowe, wyciąg z konta.
Międzynarodowe prawo jazdy jest w Maroku mile widziane, lecz nie jest obowiązkowe.
Przepisy celne:
Zwolnione z należności celnych przywozowych są towary znajdujące się w bagażu osobistym, pod warunkiem, że przywóz tych towarów nie ma charakteru handlowego. Podróżnych, którzy ukończyli 17 rok życia, obowiązują następujące normy ilościowe i wartościowe na przywóz ze zwolnieniem z należności celnych przywozowych niżej wymienionych towarów:
wyroby tytoniowe:
200 papierosów, lub 100 cygaretek (cygar o masie nieprzekraczającej 3g/szt), lub
50 cygar, lub 250 g tytoniu do palenia; lub proporcjonalna ilość tych różnych wyrobów w zestawie;
spirytus i napoje alkoholowe:
napoje otrzymywane w wyniku destylacji i napoje spirytusowe o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu powyżej 22 %; alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu wynoszącej 80% obj. lub więcej: 1 litr, lub
napoje powstałe w wyniku destylacji i napoje spirytusowe, aperitify na bazie wina lub alkoholu, tafia, sake lub podobne napoje o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu nieprzewyższającej 22 %; wina musujące, wina likierowe: 2 litry,
lub proporcjonalna ilość tych różnych wyrobów w zestawie
wina: 2 litry
ponadto podróżny może przywieźć nie więcej niż 50 gramów perfum i nie więcej niż 0,25 litra wód toaletowych,
produkty lecznicze - w ilości przeznaczonej na własne potrzeby.
oprócz towarów, o których mowa wyżej, podróżny będzie mógł przywieźć rzeczy o łącznej wartości nieprzekraczającej 175 euro, a jeżeli nie ukończył 15 roku życia - 90 euro.
Czas:
W Maroko obowiązuje czas letni środkowoeuropejski minus 1 godzina.
Zdrowie i szczepienia:
Opieka zdrowotna w Maroku jest na dobrym poziomie. Nie wystepują poważne zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne i szczepienia ochronne nie są wymagane. Przed podróżą warto się zaszczepić przeciwko tężcowi i żółtaczce pokarmowej i pamiętać ,że zdarzają się chociaż rzadko, przypadki cholery. Ze względu na odmienne zwyczaje higieniczne zdarzaja się przypadki zachorowań na dur brzuszny i inne choroby biegunkowe. Korzystanie z wody ze zbiorników retencyjnych położonych na wysokości poniżej 1500 m n.p.m., oraz z ogólnodostepnych studni i ujęć wody we wsiach i małych miastach może spowodować zarażenie leptospirozą. Występuje także zagrożenie. zakarzenie amebą i pasożytami przewodu pokarmowego. Dlatego zaleca się picie wyłącznie wody przegotowanej bądź mineralnej oraz staranne mycie owoców i ważyw przed spożyciem. Przed podróżą należy zaopatrzeć się w środki przeciwko dolegliwością żołądkowym i biegunce , które również można wykupić w miejscowych aptekach. Ze względu na występujące okresowo przypadki wścieklizny należy unikać kontaktów z bezdomnymi zwierzętami. W razie pogryzienia lub zadrapania należy jak najszybciej udać się do najbliższego szpitala, by poddać się szczepieniu. Usługa ta jest bezpłatna.
Komunikacja:
Taksówki:
Taksówki są popularną i tanią formą komunikacji w miastach są tzw. małe taksówki (petit taxi). Najczęściej są to samochody osobowe typu Fiat Uno lub Siena, pomalowane na kolor charakterystyczny dla danego miasta. Taksówki tego rodzaju nie mają prawa opuszczać administracyjnych granic miasta. Po godzinie 20.00 opłata za przejazd wynosi 50% więcej niż wskazanie licznika (należy zawsze pilnować, czy taksometr jest włączony).
Poza miastem i między miastami kursują tzw. grand taxi- duże taksówki. Są to większe samochody osobowe, często Mercedesy, zabierajace do 7 pasażerów i ich miejsca początkowych postojów są określone.. Opłata za przejazd zależy od liczby pasażerów i długości trasy. Cenę podróży należy uzgodnić przed rozpoczęciem podróży.
Autobusy:
Kursują w większych i średnich miastach . Opłata za osobę wynosi ok. 3,5 MAD. Trasa autobusu jest przeważnie oznaczona tylko w języku arabskim (wyjatek stanowi Marakesz, gdzie trasa oznaczona jest w języku francuskim).
Poczta:
Główny urząd pocztowy znajduje się na skrzyżowaniu Avenue Mohamed i Avenue Moulay Abdellah, w samym centrum Agadiru i otwarty jest w godz. 8.30-11.30 i 14.30-18.00 (od połowy czerwca do połowy września bez przerwy od 8.30 do 15.00), codziennie z wyjątkiem sobót i niedziel.
Znaczek na kartki pocztowe i listy do 20 g do Europy kosztuje 6 DHS. Znaczki kupić można także w sklepikach z papierosami i w hotelowych recepcjach. W recepcji zazwyczaj można także oddać pocztę do wysłania.
Przedstawicielstwa dyplomatyczne:
Ambasada RP w Rabacie
23, rue Oqbah
B.P. 425 Rabat
telefon: z terenu Maroka: 0-37 / 77 11 73, 0-37 / 77 17 91
fax: z terenu Maroka: 0-37 / 77 53 20
tel. dyżurny: (+212) 61 14 75 86
e-mail: apologne@iam.net.ma
Internet: www.ambpologne.ma
Konsulat RP w Casablance
9, rue d’Alger
Casablanca
telefon: z terenu Maroka: 0-22 / 27.91.38, 0 22 / 29 60 31
fax: z terenu Maroka: 0-22 / 27 91 39
tel. dyżurny: (+212) 61 09 82 42
e-mail: conspl@iam.net.ma
strona www: www.consulatpl.net
Konsulat Honorowy RP w Agadirze
Konsul Honorowy: Krzysztof Albert
Rue 210 Appartement 9
Q.I. Agadir
Tel/Fax (z Polski): (00 212 - 48) 84 31 20
Z terenu Maroka: 0-48 / 84 31 20
Tel. dyżurny: (00 212) 61 38 24 10
e-mail: albert_krzysztof_veto@yahoo.fr
Napięcie w sieci:
Napięcie w gniazdkach wynosi 220 Volt.
Telefony:
Wybierając numer telefonu należy wykręcić numer kierunkowy regionu i jeszcze jeden numer dodatkowy.
W całym kraju dostępne są punkty telefoniczne prywatnych firm tzw. teleboutiques, które są nieco droższe od telefonów publicznych.
Karty do telefonów publiczych można kupić na poczcie lub w sklepach z papierosami w cenie 18 Dr za 12 jednostek, 30 Dr za 20 jednostek, 67,50 Dr za 50 jednostek oraz 129 Dr za 100 jednostek.
Chcąc zamówić rozmowy krajowe należy wykręcić 10. Krajowe połączenia międzymiastowe kosztują od 0,63 Dr do 1,88 Dr za minutę.
Dzwoniąc z Maroka za granicę, nalezy wykręcić 00, numer kierunkowy do wybranego kraju oraz numer miasta i abonenta. Minuta rozmowy z Polską kosztuje 15 Dr, natomiast w weekendy 10 Dr.
Woda pitna:
Woda wodociągowa nie nadaję się do spożycia. Marokańska woda mineralna jest tania i można ją dostać w każdym hotelowym barze. Najpopularniejsze to niegazowane Sidi Harazem i sidi Ali oraz gazowana Oulmes.
Atrakcje turystyczne:
Agadir:
Do 1960 r. Agadir był światowym nadmorskim kurortem i znaczącym miastem portowym. W nocy z 29. lutego na 1. marca trzęsienie ziemi spustoszyło jednak całkowicie Agadir, pochłaniając życie 15 000 osób. Miasto odbudowano w nowoczesnym stylu. Dziś to znane centrum turystyczne z największym portem sardynkowym na świecie. Swą letnia rezydencję ma tu król Maroka. Wartą zwiedzenia jest wzgórze Kashba położone na północ od portu Agadir, stara Kashba, z której mozna zobaczyć panoramę Agadiru. Idealnym miejscem spacerów jest port. Agadir to także idealne miejsce zakupów. Mozna tu kupić niemalże wszystko, począwszy od podróbek markowych wyrobów galananteryjnych, zegarmistrzowskich i jubilerskich. Agadir słynie z wspaniałych piaszczystych plaż, ciągnących się kilometrami wzdłuż przybrzeżnych hoteli.
Taroudant:
Najbliższą miejscowością o arabsko-średniowiecznej atmosferze jest Taroudant. W odległości ok. 80 km od Agadiru usytuowane jest miasto, zaliczane do najstarszych w kraju. Do XVII w. Taroudant był jednym z najpotężniejszych i najbogatszych miast południowego Maroka. Czerwone mury miejskie są idealnie zachowane. Taroudant znany jest z rękodzieła. Sprzedawdcy na sukach Starego Miasta oferują bogaty wybór towarów, ozdób, naszyjników, korali i tekstyliów. Istnieje możliwość rezerwacji całodniowej wycieczki do Taroudant i oazy palmowej Tiout. W Tiout można odbyć przejażdżkę na osiołkach po gaju palmowym, zwiedzić kazbę i obejrzeć ceremonię parzenia herbaty.
Marakesz:
Miasto oddalone jest od Agadiru o 250 km, ale naprawdę warto wytrzymać długi przejazd. Wizyta w Marakeszu stanie się niezapomnianym przeżyciem. Marakesz jest jednym z królewskich miast kraju. Jest to najbardziej egzotyczne z marokańskich miast. Sercem Marakeszu jest plac Jemaa el-Fna, na którym koncentruje się życie miasta. I to jakie życie! Po południu rozstawia się tu kilkadziesiąt straganów oferujących wszelkie atrakcje kulinarne. Można zacząć od kebabów, kuskusu, tagine, a skończyć na gotowanych ślimakach i wielbłądzich żołądkach. Ze wszystkich stron nawołują tu także sprzedawcy soku pomarańczowego, orzeszków i daktyli. Spotkać można bajarzy, akrobatów i zaklinaczy węży.
Oazy Atlasu:
Jednodniowa wycieczka samochodami terenowymi. Trasa wiedzie w dzikie rejony Wysokiego Atlasu. Samochodami terenowymi jedzie się do Imouzzer (1200 m n.p.m.), typowej wioski gór Atlasu. Już sama podróż do Imouzzer jest fascynująca. Droga wiedzie przez górskie oazy i głębokie doliny, ukazując piękno gór Maroka. W drodze podane zostanie drugie śniadanie, typowo beduińskie. W programie przewidziano także 40 minutową przejażdżkę na osłach. Ostatnią część drogi przez pola i oliwne gaje pokonać należy pieszo. Samochody terenowe zabiorą Państwo następnie na obiad do hotelu Des Cascades w Imouzzer. Po południu wyruszą Państwo w dalszą drogę wąskimi górskimi serpentynami przez wyjątkowo ciekawe krajobrazowo rejony Wysokiego Atlasu. Widoki zapierają dech w piersiach.
Uwaga: koniecznie należy zabrać mocne buty, nakrycie głowy, długie spodnie (jazda na ośle). Latem przyda się kostium kąpielowy, zaś zimą ciepła kurtka.
Anty-Atlas i Tafraout :
1-dniowa wycieczka autokarowaTafraout leży w górach Anty-Atlas. Droga z Agaidru dostarcza niezapomnianych wrażeń i pozwala odkryć krajobrazy południowego Maroka. Rejon Tafraout jest jednym z najpiękniejszych w Maroku: ogromne bloki skalne i granitowe, do których tarasowo przytwierdzone są domy z interesującymi ozdobami na domach. W drodze powrotnej do Agadiru przerwę zaplanowano w „mieście srebra” Tiznit. Wycieczka jest idealnym uzupełnieniem dla gości, którzy poznali już królewskie miasta Maroka. Poszerza ona obraz kraju o jego dziewicze południowe rejony.
Essaouira:
1-dniowa wycieczka autokarowa, której trasa wiedzie najpierw widokową drogą wzdłuż wybrzeża, a następnie nieco w głębi lądu. Jako ciekawostkę niejednokrotnie zobaczą Państwo kozy usadowione na drzewach, ponieważ kozy niewiele mogą znaleźć na ziemi wspinają się na drzewa i objadają liście i owoce. Essaouira to dawny fenicki port, zwany przez Portugalczyków „Mogador”. Ta wspaniała twierdza nad Atlantykiem w biało-błękitnej tonacji zachwyca swoimi wąskimi uliczkami i zaułkami, rybackim portem oraz sklepikami z wyrobami artystycznymi. To idealne miejsce na zakup marokańskiego rękodzieła. Szczególnie cenione są znane na całym świecie wyroby z drewna: z tui, cedru i hebanu.
Wycieczka statkiem:
- dzień na morzu
Wycieczka wzdłuż wybrzeża na pokładzie 16-metrowego, dwumasztowego żaglowca „TIFOULKI III”. Słońce, kąpiele, łowienie ryb. Obiad na pokładzie. Wspaniały wakacyjny dzień.
Ujście rzeki Souss:
Ujście rzeki Souss Dla wszystkich, którzy lubią wędrówki trasa do ujścia Souss jest bardzo ciekawa. Z centrum miasta należy iść na południe. Wędrówka trwa ok. 1,5 godz. W uedzie Souss nawet latem płynie trochę wody. Miejsce znane jest przede wszystkim z bogactwa gatunków ptaków. Przy odrobinie szczęścia można zobaczyć tu ponad 30 gatunków ptaków, w tym kormorany i flamingi. Ze względów bezpieczeństwa radzimy wędrować w grupach.
Muzeum:
Wiosną 2000 r. otwarte zostało „Museé Amazigh” prezentujące dziedzictwo kulturowe Berberów zamieszkujących południowe Maroko. Liczne eksponaty pozwalają unaocznić tradycje i styl życia tubylczej ludności kraju. Muzeum znajduje się w małej strefie dla pieszych pomiędzy Avenue Hassan II i Boulvard Mohamed V.
Godziny otwarcia: codziennie z wyjątkiem wtorków, 9.30-13.00 i 15.00-19.00. Wstęp: 10 DHS.
Kraj i jego mieszkańcy:
Turyści przyjeżdżający do Marokko po raz pierwszy zderzają się z mieszaniną konserwatyzmu i zachodnim liberalizmem. Turyści traktowani są według zasad muzułmańskiej społeczności. Kobiety nie uczestniczą w życiu publicznym. Marokańczycy nie potrafią zrozumieć dlaczego kobiety podróżują i spacerują samotnie. Dla każdego marokańczyka najważniejsza jest rodzina, więc nie należy czuć się dotkniętym, gdy jest się wypytywanym o stosunki rodzinne.
Sport i rekreacja:
Pływanie:
Niekończąca się piaszczysta plaża Agadiru to idealne miejsce dla fanów pływania. Prosimy zachować ostrożność. Atlantyk jest bardziej niebezpieczny i nieobliczalny w porównaniu z Morzem Śródziemnym. Prosimy zwracać uwagę na oznaczenia na plaży:
Biała flaga: kąpiel bez zagrożeń
Żółta flaga: kąpiel tylko dla wprawionych pływaków
Czerwona flaga: zalecana duża ostrożność podczas kąpieli
Czarna flaga: zakaz kąpieli
W wielu miejscach plaży znajdują się stanowiska ratowników. Prosimy przestrzegać ich zaleceń!
Tenis:
Niektóre hotele dysponują własnymi kortami tenisowymi, które można wynajmować za odpowiednią opłatą. W następujących hotelach mogą grać goście zamieszkujący w innym hotelu:
Tikida Beach: 50 DHS za kort za godzinę
Kenzi Farah Europa: 50 DHS za kort za godzinę
Poza tym z kortów tenisowych można korzystać w klubach tenisowych „Sporting Club” (70 DHS za kort za godzinę) lub „Club Royal” (30 DHS za kort za godzinę). Nie ma możliwości wypożyczenia rakiet.
Golf:
Z powodu łagodnego klimatu Agadir stał się (szczególnie zimą) ulubionym miejscem dla graczy w golfa. W odległości ok. 5-10 km od turystycznego centrum znajdują się 3 pola golfowe. Wyjątkowo piękne jest otwarte w 1999 r. 5-gwiazdkowe pole Golf Du Soleil położone wśród palm i eukaliptusów. Ze strefy hotelowej odjeżdżają minibusy do Golf Du Soleil.
Bliższe informacje oraz rezerwacja:
Golf Du Soleil: 048 / 33 73 30
Golf Les Dunes: 048 / 83 45 59
Royal Golf : 04 / 24 85 51
Jeździectwo:
Dobre tereny jeździeckie znajdą Państwo poza Agadirem. 2-godzinną przejażdżkę do ujścia rzeki lub po wydmach mogą Państwo rezerwować u rezydenta TUI. Możliwe są także wycieczki na wielbłądach i na osłach.
Rowery i motorowery:
O firmy wynajmujące proszę pytać w hotelowej recepcji. Motorowery można wynajmować także bez prawa jazdy. Uwaga: motorowery nie są objęte ubezpieczeniem!
Posiłki i napoje:
Żeby zrozumieć marokańska kuchnię należy uświadomić sobie, że w pustynnych i górzystych regionach niewiele jest opadów, a warzywa rosną tylko tam, gdzie prowadzone jest sztuczne nawadnianie. Marokańska kuchnia świetnie odzwierciedla bogate dziedzictwo kulturalne kraju. Wpływy berberyjskie są bardzo silne – wiele typowych dań marokańskich, jak kuskus, tadżin (mięso duszone z jarzynami) i harira (mocno przyprawiona zupa z soczewicy, cebuli, ryżu , szafranu gotowana z mięsem kurczaka) jest pochodzenia berberyjskiego. Beduini wprowadzili daktyle, mleko, kasze i chleb, które nadal dominują w żywieniu. Uważa się także, że to oni wymyślili suchy makaron, jako sposób przechowywania mąki podczas długich wypraw przez pustynię. Maurowie dodali potrawy andaluzyjskie (oliwki, oliwę, orzechy, owoce i zioła). Do tego wszystkiego doszły wpływy francuskie: typowe śniadanie, zwłaszcza w dużych miastach, składa się z kawy z mlekiem i słodkiego rogalika.
Kuskus i tadżin są daniami głównymi i można je znaleźć wszędzie. Kuskus tradycyjny robi się z grubo zmielonego ziarna pszenicy, ale obecnie częściej z semoliny – ziarna twardej pszenicy, ukształtowanej w kuleczki. Ziarno jest gotowane na parze w górnej części wielkiego, dwuwarstwowego pojemnika, nazywanego couscoussier, używanego wyłącznie do robienia kuskusu, podczas gdy w dolnym pojemniku w aromatycznym rosole gotuje się mięso lub warzywa (czasem jedno i drugie). Kuskus jest często podawany na ogromnym, drewnianym lub ceramicznym półmisku. Na szczycie piramidy umieszcza się delikatny gulasz.
Tadżin (tajine), smaczny gulasz z mięsa i warzyw, z ziołami i przyprawami, przyjął nazwę od naczynia, w którym się go przygotowuje. Jest to okrągły, płytki garnek gliniany z wysoką, stożkowatą pokrywką. Gulasz jest na ogół gotowany w osobnym palenisku z węglem drzewnym. Zazwyczaj półmisek stawia się na środku stołu. Jedzący maczają w nim małe kawałki chleba. Najpierw zjada się sos, potem wybiera się warzywa, a na końcu dzieli się mięso na kawałki i zjada je palcami.
Berberyjską potrawą jest meszwi (czyt. meszłi) – jagnię pieczone na powietrzu, często przyprawione szafranem i ostrą papryką, tradycyjnie podawane z kebabem z serca i wątroby jagnięcia.
Jednym z najsławniejszych marokańskich dań jest pastilla (po arabsku bastila). Jest to pyszna i bogata w składniki potrawa z mielonego mięsa gołębia oraz przyprawianych cytryną jaj, migdałów, cynamonu, szafranu i cukru, poukładanych warstwami, poprzedzielanymi bardzo delikatnym ciastem warka. Szczególnie popularna jest w Fezie, gdzie można ją kupić na ulicznych straganach, a także w restauracjach. O wiele prostszym daniem, popularnym w całym kraju, jest pieczony kurczak, podawany z chrupiącymi frytkami, świeżym chlebem, a czasem z marokańską sałatką.
Szaszłyk (kebab), zwany zwykle w Maroku brochettes, to kawałki mięsa, nadziane na szpikulec i pieczone na rożnie nad gorącym węglem. Marokańskie kebaby są bardzo smaczne i można je dostać wszędzie.
Narodowym napojem Marokańczyków jest thè à la menthe: słodka herbata ze świeżą miętą. Wino jest stosunkowo drogie. Większość marek jest wytrawna, a uprawia się je w północnej części kraju:
Różowe: oustalet, gris de Boulaouane i ksar.
Białe: coquillage i semillant.
Czerwone: cabernet president i vieux papes.
Powrót do kraju:
Wszystko dobre, co się dobrze kończy.
Przed wyjazdem z hotelu należy pamiętać o:
* wyjęciu z sejfu hotelowego zdeponowanych w nim rzeczy;
* przymocowaniu do bagażu etykietek z imieniem i nazwiskiem;
* opuszczeniu pokoju zazwyczaj do godziny 12.00, tak aby pozostawić obsłudze hotelu czas na przygotowanie pokoi dla następnych gości;
* uregulowaniu rachunku w recepcji
* sprawdzeniu godziny wyjazdu z hotelu na tablicy informacyjnej